Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 1
" T. J. Gałęzowska BŁYSK SŁOŃCA. powieść historyczna z czasów wojen Napoleona I-go   Dla młodzieży. Z rysunkami J. Kruszewskiego. Kraków. Nakładem Księgarni L. Zwolińskiego i Spółki. ul. Grodzka 40. 1895. "

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 2
" Czcionkami Drukarni Związkowej w Krakowie pod zarządem A. Szyjewskiego. "

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 3
" I. Stary, modrzewiowy dwór wsi Wysokie, który pamiętał jeszcze czasy Jana III, stał wśród gęstych lip zadumany o przeszłości, o jakiej mu one szeptały; poczciwe lipy nietylko przeszłość pamiętały, lecz chroniły jeszcze dwór od burz i skwarów lata. od zawiei jesieni i zimy,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 4
" z chłopców; trzech ich bawiło się opodal niej: strugali oni właśnie z zapałem z drzewa szable. Byli to synowie pani Wysockiej, najmłodszy Witold liczył lat sześć dopiero, dwaj starsi, Bolek i Władek, bliźniaki, po lat ośm już mieli. Naprzeciw matki i dzieci widać było przy..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 5
" — Jakżebym nie miała wiedzieć — odparła — toć 5 czerwca, dwa lata temu mój zginął w ten dzień pod Szczekocinami... Niech pani opowie o tej bitwie, posłucham chętnie i dzieci może dowiedzą się czegoś nowego. Chłopcy rzucili szable, otoczyli matkę. — Opowiedz, opowiedz!..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 6
" cześnie z trzech punktów na wroga i wróg, choć wzmocniony siłami, znowu się zachwiał. Lecz Prusak sprytniejszym był od Moskala: odrazu zrozumiał, iż otwartym bojem może nic nie wskórać, uciekł się przeto do podstępu — zaszedł naszych cichaczem z tyłu... Wzięci we dwa ognie,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 7
" — Oby Bóg wszechmogący ci dopomógł — rzekła. Tymczasem stara piastunka oddaliła się z pokoju, mówiąc, iż słońce zapada, musi przeto zobaczyć, czy w kuchni biorą się do przygotowania wieczerzy. Chłopcy wrócili do szabel, a pani Wysocka do przerwanych myśli; wtem dzieci..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 8
" parł Władek i pocałował matkę w rękę. Ona uścisnęła wszystkich trzech z kolei, a potem jeszcze rzekła: — Żołnierz czy wódz, to wszystko jedno, byle służyć wiernie ojczyźnie. Cóż wódz bez żołnierzy znaczy? wódz rozkazy wydaje, żołnierz je spełnia, nieraz większa..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 9
" a ujrzawszy znaną sobie bryczkę i wysiadającego z niej żyda z długą, siwą brodą, skinęła mu przychylnie głową i wyszła naprzeciw na ganek. Aron skłonił się jej poważnie i zwolna pogładził srebrną swą brodę. — Pan Mieczysław w domu? — zapytał. — Tylko patrzeć jak..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 10
" Żyd przysunął sobie drugie obok niej, poczem obejrzał się, jak gdyby chciał się przekonać, czy nie ma tutaj kogo obcego; nareszcie siadł, pogładził brodę i zabierał się do mówienia, gdy drzwi kancelaryi się rozwarły i stanął w nich młody chłopak w czamarze, w butach..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 11
" — Boże Wielki wspieraj nas — szepnęła pani Wysocka kładając ręce. Mieczysława oczy świeciły jak gwiazdy. Żyd gładził brodę. — Wspieraj ich Panie, powtórzy i Aron — rzekł poważnie — Aron kocha Polskę, bo Polska zawsze dobrą matką była dla dzieci Izraela, bo króle..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 12
" — No tak — przytwierdził Mieczysław. — Nie spierajmy się o uczucia nasze, nie pora na to, powiedz mi raczej Aronie, czy to pewne zupełnie wieści, jakie nam przywiozłeś.Żyd podniósł wzrok w błękity, poza oknem rozpostarte. — Aron przysięga na Boga wszechmogącego, że są..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 13
" wrócił ukląkł u nóg pani Wysockiej, którą znalazł tam jeszcze zadumaną. — Mamo — rzekł głosem wzruszonym — czy ty mi pozwolisz iść walczyć za ojczyznę? Ona pochyliła się ku niemu. — To twój obowiązek — rzekła, całując go w czoło — a chłopiec uczuł łzy jej..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 14
" — Jakże żółwim krokiem wlecze się ten czas nieznośny — ozwał się Mieczyś — zdaje mi się, że wieki upłynęły od dnia, w którym Aron powiedział nam, że pan Dąbrowski do Paryża pojechał. Wiem, że prawdę mówił, ale chciałbym już raz usłyszeć: "wojsko polskie..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 15
" — Swoi — odpowiedziały mu głosy obce — mamy słów parę do powiedzenia. Mieczysław otworzył okno, wychylił się i ujrzał dwóch jeźdźców; obu nie znał. — Kim jesteście panowie? — zapytał. — Braćmi — odparli — niechaj ta odpowiedź ci wystarczy; weź to pismo od nas,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 16
" cuskiemi generał polecił je swemu rządowi w następujących słowach: "waleczny naród zasługuje na godne przyjęcie od państwa, za wolność innych walczącego". Mieczysławowi znowu się zdało, że śni; przetarł ręką czoło, raz jeszcze przeczytał powyżej skreślone słowa, serce..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 17
" rzyl cicho drzwi swego pokoju i skierował się do sypialni matki. Zanim wszedł do niej, chciał pierwej przekonać się, czy nie śpi już, przyłożył przeto ucho do ściany, gdy naraz drzwi sypialni rozwarły się i pani Wysocka w progu stanęła. Słuchem matki dosłyszała ciche kroki..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 18
" poczęła — jeśli go powołasz do siebie, niechaj przynajmniej śmierć jego życie ojczyźnie przyniesie ! Ciche łkanie wydarło się z piersi obojga, rzucili się następnie sobie w objęcia i było to ich ostatnie pożegnanie. Z pokoju matki Mieczysław wprost do stajni podążył,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 19
" Śmierć cesarzowej Katarzyny, lubo silne wrażenie na mieszkańcach Warszawy wywarła, żadnych tam zmian jednakże nie przyniosła, gdyż stolica należała wówczas do Prusaków. Życie jej mieszkańców płynęło, jak zwykle; przygnębieni jarzmem obcem, szeptali pocichu o Dąbrowskim, o..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 20
" Mieczysław drgnął, spojrzał mu w oczy i poznał tego, który tak niedawno temu ową ważną kartkę mu oddał; wyciągnął dłoń do niego, powitali się. — Czy nieszpory się kończą, czy dopiero rozpoczęte? — zapytał. — Na koniec trafiacie — odparł tamten — gdy w kościele..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 21
" gim korytarzu, po obu stronach którego mnóstwo było drzwi; chłopak zastukał do jednych. — Proszę wejść — ozwał się głos z wewnątrz. Mieczysław nacisnął klamkę i wszedł pierwszy do celi. Niewielką była; prosty tapczan, przykryty wojłokową kołdrą, stół, ława długa i..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 22
" — Was znam dobrze — rzekł do dwóch, obcych Mieczysławowi — to Zawadzcy — dodał, przedstawiając ich towarzyszom — ojciec ich na Sybirze, jeszcze go car nie uwolnił. A ty co za jeden? — rzekł zwróciwszy się następnie do Grzesia — który stał zdała pokorny i nieśmiały...."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 23
" rego służalcy Suwarowa zamordowali na ulicach Warszawy. — To mój kolega, w jednych szkołach się uczyliśmy — wykrzyknął' Mieczysław, podniósłszy się żywo z ławki — czy on już w legionach? Ojciec Franciszek skinął przytwierdzająco głową. — Z Włoch do matki pisał;..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 24
" Dnia j stycznia. Matko! syn twój, razem z generałem Bonaparte, idzie walczyć. Wczoraj stanęliśmy u stóp Alp; wódz zwrócił się do nas, a wskazując nam ręką śnieżne ich szczyty: — "Hanibal je przeszedł i my ich nie zlękniem się!" — rzekł krótko. I przeszliśmy je;..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 25
" padło na placu boju. Roześlij matko ten list w najdalsze zakątki naszego kraju. Niechaj bracia łączą się z nami, zamało nas tutaj, abyśmy zasłużyć mogli na to, by za nas później walczono; nie garść, lecz naród cały powinien służyć Ojczyźnie". Słowa te kończyły list;..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 26
" tern każdemu dał woreczek, w którym było trochę ziemi ojczystej. — Zamiast relikwii dawnych męczenników, prochy matki waszej, Polski męczennicy, daję wam — odezwał się, zapanowawszy nad wzruszeniem. — Niechaj ta relikwia strzeże was od złego... Jedźcie wprost do Paryża i..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 27
" II. Pierwszego czerwca roku 1797, ku schyłkowi dnia, na wodach morza Śródziemnego kołysał się zbrojny okręt, który posuwał się zwolna ku brzegom Egiptu. Ogromna, krwawa kula zachodzącego słońca, zdawała się tonąć w morzu, noc zapuszczała ciemną zasłonę na ziemię, a niebo..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 28
" lądu, radził, żeby wysłać najprzód łódź z legionistami, pod wodzą Sułkowskiego. — Utorują nam drogę do zwycięstwa — mówił. Napoleon sprzeciwiał się stanowczo temu, chciałdziałać jaknajprędzej. — Nie przeczę, że Sułkowski poradzi sobie; gdybym umierał, jemu..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 29
" — Laury, które tutaj zdobywać mamy, nie nęcą mnie — odparł — za wolność ludów nadstawię zawsze chętnie piersi, lecz poco my tutaj dążym? powiedz mi. — Jak widzę, nie ufasz wodzowi — rzekł Ludwik Gałęzowski — ja mu ślepo wierzę, uwielbiam go. — Ja go podziwiam —..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 30
" pomostowi, który na ląd prowadził. Mieczysław i Ludwik poszli za przykładem innych. Do Aleksandryi trzy mile jeszcze było drogi. Wojsko uszykowało się w porządku i mimo zapadającej nocy, ruszono przyspieszonym marszem. Ranek świtał, gdy dotarli do miasta; zastali je zamkniętem, lecz..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 31
" glicy, którzy w pomoc sułtanowi przeciw nam przybyli do Aleksandryi, nie mogąc się mnie doczekać, pewni, iż do Syryi popłynąłem, tam się udali. Dlatego więc spieszyłem, chciałem uprzedzić ich powrót, bo niezawodnie powrócą natychmiast, nie znalazłszy nas tam. Jutro ruszymy do..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 32
" nich jakaś stara kobieta W łachmanach i zagrodziła im drogę. Czarna jej cera, grube wargi, zdradzały rasę afrykańską; była to Etiopka, umiała jednak mówić po francusku. — Lećcie za nim, jak ćmy za światłem i spali was owo światło i przeklinać siebie będziecie, żeście mu..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 33
" kowie i nie prawnukowie wolność odzyskają, ale dalsze pokolenia; jak długo grzeszyli ojcowie, tak długo ich potomkowie pokutować będą. — Ktoś ty? — krzyknął powtórnie rozdrażniony Mieczysław — i rękę wyciągnął, by pochwycić Afrykankę, lecz ona cofnęła się prędko i..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 34
" — Jakaś oszustka, która prorokinię udaje, nic zawracaj sobie nią głowy, ale staraj się usnąć — odparł Ludwik — jutro nielada marsz czeka nas. To powiedziawszy, odwrócił się do ściany i niebawem chrapać począł. Mieczysław długo przewracał się na swem niewygodnem..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 35
" kres ich nadużyciom położy. Ludu egipski! powiedzą wam, że przyszedłem obalić wasze świątynie, mienie wasze spalić, w niewolników moich was zamienić ; nie wierzcie tym, co to powiedzą! Przyszedłem przywrócić wam wasze prawa, przywłaszczycieli waszych ukarać; bądźcie pewni,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 36
" marszu; Mieczysław i Ludwik pospieszyli na dziedziniec, tłoczno i gwarno tam było... W godzinę potem, posilone i wypoczęte wojska francuskie kroczyły ku starożytnemu miastu Egiptu; w pewnem oddaleniu postępowały za niemi legiony polskie pod wodzą Sułkowskiego, który rozglądał się..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 37
" — Miećku, czy ci silniej nie zabiło serce w piersi po tych słowach?— szepnął do ucha przyjacielowi Ludwik — w tej chwili zdaje mi się, że niema niebezpieczeństwa, któreby mnie przestraszyło, niema przeszkody, przed którąbym się cofnął... Czterdzieści wieków patrzeć..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 38
" czysław spostrzegł pomiędzy nimi Grzesia, podszedł do niego. — Czy mamelucy idą? — zapytał. Chłopak zakłopotał się widocznie. — E! nie — odparł po chwili — nie mameluków widzieliśmy, coś lepszego. — Cóż takiego? — Kapral pokazał nam Świętego Michała, który..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 39
" ujrzał naprzeciw w dali szeregi mameluków; prowadzi ich Murad bej. — Pobijemy ich! — wołali żołnierze — Św. Michał z nami. Wojska francuskie i legiony polskie ustawiły się w porządku; Napoleon kazał stać im w miejscu, lecz gdy nieprzyjaciel zbliżył się na 50 kroków, dał..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 40
" pięknego Kairu, wznoszące się na pochyłości wzgórzy pasma Dzebel Mokattan; ludność miasta powitała je przychylnie, drzwi mieszkań roztwierała i zapraszała zwycięzców na spoczynek. Napoleon uprzejmie podziękował za gościnność, oświadczywszy, iż nieomieszka z niej skorzystać,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 41
" — Czy kto przyjechał? — zapytał Władek. — Ojciec Franciszek — odparła — przywiózł nam list od Mięcia; przyniosłam go, by wam przeczytać. — List od Mięcia! — wykrzyknęli chłopcy radośnie — czytaj Zosiu, czytaj! Opodal w alei stała darniowa kanapka, dziewczynka..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 42
" jaki ucisk! Lecz nie o tem mam wszakże pisać; czego innego wy tam oczekujecie odemnie, więc o czemś innem pisać wolę. "Po drodze zwycięztw prowadzi nas główny wódz; już zdobyliśmy Aleksandryę i Kair. Napoleon wszędzie, gdzie wkroczymy, głosi, iż przyszliśmy po to tutaj, by dolę..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 43
" W meczetach Kairu zbierają się codzień pobożni i wzywają błogosławieństwa dla pogromców mameluków; mnisi z góry Synai przysłali do Napoleona deputacyę, prosząc, by nazwisko swoje wpisał w ich księgę. "Zdobycie Aleksandryi niczyjego życia nie kosztowało, za to pod Kairem padło..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 44
" przynieśli soczyste daktyle i każdy, odwilżywszy sobie usta, odetchnął całą piersią, wówczas zapytał nas. — Czy narzekania ulżyły wam cośkolwiek? "Zawstydzili się ci, którzy szemrali i nic nie odrzekli; stali zmieszani przed wodzem, on popatrzał na nich chwilę surowo, a potem..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 45
" "Dziś napisałem na pomnikach Egiptu: "Wracamy do Europy". Wódz powiedział nam, że powiedzie nas teraz do Paryża, chce uszczuplone szeregi zapełnić świeżemi silami; gdzie nas potem powiedzie, jeszcze nie wiemy. Miałaś słuszność matko, że na wielkie dzieła lata całe się..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 46
" jeśli spotkam tam naszego generała, zacznę list od słów: "Matko, widziałem go U Lecz, czyi. ja godzien tak wielkiego szczęścia? Całuję twe ręce i nogi, droga matko, braci i domowników ściskam serdecznie, módlcie się wszyscy, aby Bóg dozwolił mi doczekać wolnej ojczyzny".Łzy..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 47
" — Czytała nam go Zosia — odparł śmiało Władek — za lat dziesięć i ja służyć będę w wojsku. — Daj Boże, byś służył już na swej ziemi — rzekł ksiądz Franciszek — lecz o tern, co było w liście, ani słowa nikomu — dodał, palcem dzieciom grożąc — czy..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 48
" Mieczysława odkąd ona jest tutaj; spełnia wszystkie moje obowiązki w domu, ogrodzie i kuchni, a ja syna dział objęłam. Ksiądz uśmiechnął się, położył dłoń na ramieniu dziewczęcia. — Praca czyni cię hożą — rzekł — pracuj, a zdrową i cnotliwą zawsze będziesz; lecz..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 49
" wo do ojczyzny, przyrzekam wszakże, że list ten nie zaginie — rzekł ksiądz. — Mieczysław nie uwielbia Napoleona, dziwię się młodemu, co do mnie, schylam przed nim czoło. Cóż on we Francyi dokonał! toż nad przepaścią stała, on ją dźwignął, powrócił jej moralność,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 50
" — Lub swe serce — dodała ciszej pani Wysocka. — Za ofiary matek, za poświęcenie synów, Bóg naród rozgrzeszy z grzechów przeszłości — rzekł ksiądz uroczyście. — I powstał; skierowali się ku domowi. Na dziedzińcu czekały już dwie bryczki: jedna na ojca Franciszka, druga..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 51
" III. Było to roku 1800 dnia 8 marca. W Paryżu, w wspanialej sali pałacu Luksemburskiego, zwanego wówczas pałacem dyrektoryatu rzeczy pospolitej, zebrali się wszyscy główni przedstawiciele rządu. Jakaś niezwykła uroczystość ściągnęła ich tutaj widocznie. Na wzniesieniu suknem..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 52
" francuskie; reszta sali pusta, za to na galeryi ją otaczającej, tłok nieznośny; kobiety i mężczyźni cisną się razem, każdy chce zająć miejsce tuż przy balustradzie... Wtem przez otwarte na oścież okna sali wleciało z ulicy wołanie: — Vive les braves Polotiais! Człowiek w..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 53
" nej, za nim trzech żołnierzy niosło zdobyte w Neapolu chorągwie. Doszedłszy do środka sali, wódz legii polskiej zatrzymał się, pochylił głowę przed siedzącymi na wzniesieniu, a potem odezwał się głosem wzruszonym : — Złamanych losami przeciwnymi, sieroty po stracie ojczyzny,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 54
" grodą dla wszystkich za cnoty ich wojenne; godni jesteście zaiste Polacy, abyśmy pomogli wam wskrzesić ojczyznę waszą! — Tego tylko pragniemy, ojczyzny i wolności — odparł głosem wzruszonym Kniaziewicz — dla Polski przelewamy krew na obcej ziemi, dla Polski giniemy w obcej..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 55
" — Co nam obca przemoc wzięła, mocą odbierzemy — zawtórowali żołnierzom. Gdy legioniści złożyli u stóp ministra wojny zdobyte chorągwie, wówczas zaprosił on wszystkich na obiad, jaki na cześć Kniaziewicza był przygotowany w pałacu Luksemburgskim. Na wielkim dziedzińcu..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 56
" 20 chorągwi i ogromne zapasy żywności dostały się w nasze ręce. Paniczny strach ogarnął odtąd przeciwnika, ustępowali mi wszędzie z drogi; król neapolitański dowiedziawszy się, iż do stolicy idę, uciekł do Sycylii. Dnia 23 stycznia wkroczyłem do Neapolu i ogłosiłem..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 57
" śnie swoje nazwiska i w przechodzie uścisnęli sobie ręce. Zajączek nie mógł się zatrzymać, gdyż spieszył do pałacu dyrektoryatu, miał bowiem polecone od głównego wodza, zdać rządowi jaknajprędzej sprawę z czynności wojsk francuskich w Egipcie i uprzedzić Paryż, że wojska..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 58
" leźli się sami, Kościuszko wskazawszy gościowi miejsce na niezbyt wygodnej sofce, rzekł: — Czy ja stanę na czele legionów, tego nie przyrzekam jeszcze, nie umiałem raz zbawić ojczyzny, lękam się powtórnie zbłądzić; nieraz wyrzucam sobie, iż nie zdałem dowództwa w inne ręce,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 59
" Drzwi się rozwarły i na progu ich ukazało się dwóch oficerów, za nimi żołnierz; mundury legionistów mieli na sobie. Kościuszko pospieszył uprzejmie naprzeciw. — Kogóż witać mam przyjemność pod mym dachem? — zapytał. — Synów tych, którzy walczyli pod Maciejowicami —..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 60
" zienia, gdyż matka jego nas wtrąciła do tegoż, a zaledwie opuściliśmy je, zażądał natychmiast, abyśmy mu złożyli przysięgę wierności; dlatego to opuściłem kraj i do Ameryki wyjechałem. Jak dla nas okazał się wspaniałomyślnym, tak i dla biednego króla naszego; oznajmił mu,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 61
" Boże, by tak się stało, by ten, którego tysiące wielbią, jak zbawcę, nie zawiódł wszystkich oczekiwań! To powiedziawszy umilkł, powiódł okiem smutnem po młodych, westchnął ciężko, a potem dodał. — Przysięgliście mu, więc służcie wiernie, aby nie powiedział, żeśmy..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 62
" z za szynkwasu porządku ogólnego; w izbie pełno dymu i aromatu spirytusu, tytoń i wódka mieszają się razem i tworzą zapach odurzający. Wtem ukazał się w izbie żyd siwobrody. — Aronie, czemu to muzyki jeszcze niema, my tańczyć chcemy — odezwały się dziewczęta.Żyd zwrócił..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 63
" chach będzie wam mówił, ale o wojakach — rzekł z uśmiechem — pokaże wam ich na obrazku, piękni rycerze, widziałem sam — to mówiąc głową pokiwał, cmoknął ustami — nu, Aron lat 70 z górą żyje już na świecie, a jeszcze nigdy takich żywych nie widział... Chodźcie..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 64
" Kuba — nie pobiorą nam dziewcząt do tańca, chociażby i muzykusy przyszli, wszakci to ino malowane zuchy, niema się co marszczyć na nich. Wybuch głośnego śmiechu był odpowiedzią na to zdanie. Chłopcy i dziewczęta cisnąć się poczęli do drugiej izby, Aron postępował za niemi..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 65
" — A toć oni — odparła Magda — widziałam ich wczoraj, byli obaj u naszej pani! — Jakieś malunki trzymają — rzekła czerwona, jak mak Józka. — Nie słyszałaś, co Aron gadał? pięknych rycerzy nam pokażą — odparła Marysia — chodźmy bliżej. Wszystkie trzy posunęły..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 66
" — Pokaż ich nam także — ozwało się kilku. — Przypatrzcie się wszyscy — rzekł ksiądz. — Obrazek obiegł całą gromadkę młodzieży, pochwyciły go i dziewczęta. — A kto oni są — spytał Jakób. — Nasi, Polacy — odparł ojciec Franciszek.— Ten, co na przodzie stoi,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 67
" — Aron dobrej wódki przygotuje, poczęstuje gości i swoich, muzykę sprowadzi, dopiero będą tany — odezwał się żyd. — A my zaprosimy ich do tańca same — szepnęła Marysia. Wszystkie dziewczęta zachichotały. — Przyjmiemy ich całem sercem — rzekł Juliusz Gołcz — bo oni..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 68
" i Bóg przebaczył winnym. Teraz Francuzi oczyszczeni Sakramentem Pokuty, walczą już nie w obronie swojej ojczyzny, ale za wolność wszystkich ludów, które jęczą w ucisku, a ponieważ i my jęczymy, więc przyjdą i do nas razem z Henrykiem Dąbrowskim. Napoleon kocha Dąbrowskiego,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 69
" — To pole zwie się Marengo — począł znowu opowiadać — ci, co tam stoją w mundurach odmiennych od francuskich, z bagnetami do ataku wystawionymi, to Niemcy, a ci naprzeciw nich, to Francuzi i Polacy. Tych liczba o wiele mniejsza, dlatego nieprzyjaciel zdaje się im urągać, lecz..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 70
" — Przyjacielem waszym jestem, obrońcą wolności i wspólnej nam religii katolickiej; ukarzę śmiercią każdego, kto się ośmieli znieważać nasze kościoły. — Czy ten Napoleon jest najpotężniejszym na świecie, ojcze dobrodzieju? — zapytał naiwnie Jakób — czy niema takiego,..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 71
" — My razem — rzekł — i obaj skierowali się do sali, w której Rachela sprzedawała wódkę za szynkwasem. Młodzież tłumnie za księdzem wyległa. Nowi goście zjawili się w karczmie, urzędnicy policyjni; gdy ksiądz z dziedzicem Kłóbki przestąpili próg sali gościnnej, oni..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 72
" parł starszy z policyi — zostawiłem pięciu ze swoich na straży we dworze, a z resztą ruszyłem w drogę szukać zbiega. — Pewno w Wysokiem zaleca się do p. Zofii, ani mu w myśli legiony, zostawcie go w spokoju — odparł Ksawery. — Rzucone podejrzenie musi mieć podstawę— rzekł..."

Błysk słońca : powieści historyczna z czasów Napoleona 1go dla młodzieży - strona 73
" Wać urzędników policyi, Aron zaś powrócił do młodzieży. — Jankiel zdrów, przyjdzie tu zaraz ze skrzypcami — rzekł wesoło — Esterka wódką darmo poczęstuje za to, żeście czekali na muzykę. I zjawił się w istocie w sali Jankiel, mazur zabrzmiał, puściły się pary, a..."