Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 1
" Nas do tortury nieśli wciąż anieli, I z nami są w tej wiekopomnej nędzy!   KAPELAN (do Hitrowa.) Lecz tobie szatan obiecał rozkosze, Wiódł jak swojego w haniebne manowce, I gdyś trucizny tej skubnął po trosze, Wydał cię wilkom, jak skazaną owcę, Boć to, czemś..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 2
" STASZEK A mnie jest gorżko i strach nieprzyjemnie, Żem cię w tej bitwie nie rozjechał szablą ! Oj ! chciałem ja ci — chciałem do stu katów! Aleś się schował, tchórzu! za sołdatów....     Scena III.   CIŻ, SMOTRITIEL katorg. SMOTRITIEL (wskazując na..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 3
" SMOTRITIEL (z lekkomyślną ufnością. ) Może ja znajdę przecież słuszną cenę, Bym jako Parys zdobył mą Helenę.... Ot krótko powiem: wiem, jak kochasz szczerze Swoich współwięźniów — Staszka, kapelana — Niech więc się z nami każdy z nich wybierze, A twoja wolność..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 4
" Które wypełnia Boskie: niech tak będzie! I oto, korna i poddana służka, Wciążbym klęczała — u twego podnóżka ! Taki to grunt jest tej wdzięczności — żyzny.. I taka miłośó — tej świętej Ojczyzny !   (Chwyta za taczki i odchodzi w głąb. )   Scena IV...."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 5
" Skruszyć nie zdołasz ?! Żadnej wnosió skargi, Niewiarogodny — nie możesz być świadkiem — Do ludzi, prawa — zamknięte twe wargi! Toż się ty nie dziw — co ci śmiało powiem, Za co — gdzieindziej... wziąłbym w łeb ołowiem !... Oto ja Helę waszą kocham szczerze! Lecz ją..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 6
" Bym to wygłosił wobec innych ludai — To już wolałbym, paść w objęcia śmierci . . . Niż się z pokusą chwalić — co tak brudzi !   (Odchodzi ).   SMOTRITIEL ( sam zdumiony. ) Co to jest ?! włosy na głowie mi stają! To czarowniki, nie ludzie prawdziwi! Czem..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 7
" 2. MĘŻCZYZNA ( t.s. ) Albo ja znowu — gdym zaciekłą żonę . . . Gdy mi kieliszka żałowała wódki, Z chałupą spalił, by za me spragnione Gardło — też żaru znała smak słodziutki .....   3. MĘŻCZYZNA. A za cóż mnie tu ? ... żem tam chciwca brata, Co lazł mi z..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 8
" Za zgodą giną, jak za wodą ryba — Że każdą kłótnię, co nad nami wisi, Jak czarna chmura — rozpędzają prędko, A nawet przy nich wstydzimy się kłótni . . . Bo swoją mową, łagodną i giętką Spokój nam niosą, choć sami tak smutni; I niby jakoś weselej i słodziej,..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 9
" Ona już miewa krwi ciągle wybuchy, Omdlewa często — śmiercią się weseli .... Mówi, że na nią nadchodzi już pora — O! biedna bardzo! i śmiertelnie chora ! Jak cięższe taczki weźmie do swej dłoni — To wiem, przysiągłbym — będzie zaraz po niej . . . Czud, czud,..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 10
" Jam dziki! dumał ... że, co jest w mogile — To już bezpłodne — dla żywota na nic ! Że gdy się na śmierć mych łupów wysilę, To je śmierć wydrze z mego carstwa granic . . . A oni żyją ! ja szaleniec z nimi! Ta, w bezgwiaździstych norach się szamoczę . . . I chcę koroną ten..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 11
" Scena IX. CIŻ — STASZEK i KAPELAN niosą HELE — zwolna zbliża się smotritiel i staje zadumany z załamanemi rękami. Hela wspiera się, na wpół leżąc nałomach kamieni, druidycznie ułożonych.Staszek i kapelan klękają. Hitrow patrzy na Hele z trwogą.  ..."

Całopalenia : poemat dramatyczny Franciszka Lasockiego. cz. 2 - strona 12
" A to znak będzie i hasło złowieszcze, Że nam godzina . . . nie wybiła jeszcze ! Więc schylim czoła w bezmownej rozpaczy! Zaciśniem pięści i zgrzytnie nam szczęka! I duch w nas wstąpi ... i każe inaczej Piąć się w tę górę ... co przed nami pęka .... I będziem nakształt..."