Córka Ewy cz. 2 - strona 1
" — Safże gięty jatłem chlip! — odparł. — Raz jag o moich toproziejgach, a bodem o bierfżych tfóch młodych ciefczątgach kotnych milozdzi jagie zbodgałem! Hrabina nie śmiała już nic dodać: była w tym zdaniu jakaś nieprawdopodobna i pełna czci, wierna i religijna..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 2
" — Posa esgondem — rzekł kasjer. — Den Żmuge do pyl musyg s Anzpachu — dodał wybitnie niemieckim akcentem, widząc podpis i przyprawiając tą uwagą o dreszcz hrabinę. — Czyż ja robię interesa? — rzekła pani de Nucingen karcąc kasjera wyniosłym spojrzeniem.— To moja..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 3
" sprawę, uboczną zresztą w jego oczach, jeden środek, z całego jego arsenału oświetlił sytuację. Delfina zniszczyła może nadzieje poselskie du Tilleta, udaremniła matactwa i ofiary całego roku. Rastignac wtajemniczył baronową we wszystko, zalecając sekret co do błędu, jaki..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 4
" — Sługa państwa — rzekł Gigonnet, nieciekawy sceny małżeńskiej. Du Tillet popatrzył bystro na żonę,.która patrzała nań tak samo, nie spuszczając oczu. — Co to znaczy? — rzekł. — Ze nie jestem już małą dziewczynką, którą będziesz mógł nastraszyć — odparła...."

Córka Ewy cz. 2 - strona 5
" siostry, zadrżała, iż ujrzy ją pewnego dnia samą, zrujnowaną przez Natana, biedną, znękaną, nieszczęśliwą, w rozpaczy: przestała się wahać i kazała się oznajmić hrabiemu. Feliks, zdziwiony tą wizytą, odbył ze szwagierką długą rozmowę, w której okazał tyle spokoju i..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 6
" przypuści katastrofę: czy nie byłaby pani rada mieć przyjaciela w zwycięskim stronnictwie? — Z pewnością — rzekła uśmiechając się. — Więc dobrze, czy chce pani mieć we mnie, po cichu, człowieka zobowiązanego, który mógłby w danym razie zachować pana de Nucingen przy..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 7
" Sukces zależał od tego, czy Vandenesse zdoła zapobiec, aby żona nie ujrzała Raula aż do balu Opery, dokąd miał zamiar ją zaprowadzić i pozwolić jej samej wejrzeć w stosunki łączące   Natana z Floryną. Znał dumę hrabiny; chciał, aby sama z siebie wyrzekła się swej..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 8
" za nos jak dziecko. Ten nędznik chce go wtrącić do więzienia, aby się go pozbyć jako konkurenta w okręgu, z którego wyszedł Nucingen. Znam od przyjaciela Floryny cyfrę, jaką uzyskała ze sprzedaży ruchomości i dała na założenie dziennika; wiem, ile mu przesłała ze żniwa, na..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 9
" mówiąc, pisała jak kucharka), gdy przyszła żądać zwrotu listów od jednego z mych przyjaciół; nigdy od tego czasu nie oglądałem podobnego widowiska, tej spokojnej furii, tego bezczelnego majestatu, tej... Mario, co tobie?... — Nic, zanadto napalono. Hrabina rzuciła się na..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 10
" warci od was. W tej chwili nie mówię w mojej, ale w twojej sprawie. Ja jestem pobłażliwy, ale społeczeństwo nie! Stroni od kobiety, która dopuściła się skandalu, nie chce, aby można było kojarzyć doskonałe szczęście z poważaniem. Czy sprawiedliwie, nie umiałbym odpowiedzieć...."

Córka Ewy cz. 2 - strona 11
" Feliks przygotował jej zręcznie drogę do usprawiedliwienia, jakoż spotka! się z nagrodą swej zręczności; wróciła z listami Natana i podała mu je. — Sądź mnie — rzekła przyklękając. — Czyż można dobrze sądzić, kiedy się kocha? — odparł. Wziął listy i rzucił je w..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 12
" — Jeżeli chcesz mnie posłuchać, dowiesz się tajemnic, które Natan ukrywa przed tobą: miłość twoja jest w niebezpieczeństwie — rzekła, drżąc cała, hrabina do Floryny. Natan puścił nagle ramię Floryny, aby biec za hrabią, który zgubił   się w tłumie. Floryna..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 13
" — W wielkiej damie, on? — rzekła Floryna. — Nie kłopoczę się o takie bzdury. — Więc dobrze, czy będziesz zadowolona, skoro sam przyjdzie ci powiedzieć, że nie odprowadzi cię do domu. — Jeżeli potrafisz to sprawić — odparła Floryna — pójdziemy i poszukamy listów...."

Córka Ewy cz. 2 - strona 14
" Vandenesse ujrzał, iż żona blednie pod maską. Pokój Floryny więcej powiadał o zażyłości aktorki i Natana, niżby pragnęła wiedzieć o tym idealna kochanka. Oko kobiety umie przeniknąć tego rodzaju rzeczy w jednej chwili; jakoż hrabina spostrzegła w pomieszaniu sprzętów..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 15
" — Hola, czekaj maseczko, zostaw mi jeden, abym go mogła przekonać. — Niemożliwe — rzekł Vandenesse. — Dlaczego? — Ta maska jest twoją eks-rywalką. — Hm, mogłaby mi choć powiedzieć: dziękuję! — wykrzyknęła Floryna. — Czemuż bierzesz czterdzieści tysięcy? —..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 16
" jak ślepy przed próżną niszą, powinienbyś pomyśleć o tym, aby umyć ręce dla pojednania z władzą i ustatkować się. Jesteś nadto wielkim artystą, aby być politykiem; byłeś igraszką w ręku ludzi, którzy ci do pięt nie dorośli. Pomyśl o nowej roli, ale w innym teatrze. —..."

Córka Ewy cz. 2 - strona 17
" Dziś ten ambitny człowiek, tak bogaty w atrament, a tak ubogi w wolę, skapitulował zupełnie i ulokował się na jakiejś synekurze, jak mierny pisarek. On, który popierał wszystkie opozycyjne hasła, żyje w spokoju, w cieniu ministerialnego dziennika. Krzyż legii, obfity temat..."